Stuur dit door:

Vroeger deed een mopje de ronde dat ongeveer zo ging. Er was een Belg die in het belgische leger zat en meedeed aan een oefening. Hij zou op een bepaalde plek uit het vliegtuig springen, zijn parachute gebruiken en op de grond beland een fiets nemen die zou klaar liggen onder een bepaalde struik waarna hij vervolgens zou terugfietsen naar de kazerne. De instructeur had uitgelegd  hoe de parachute werkte. Trekkend aan het witte touwtje zou de parachute opengaan, als de parachute niet openging moest hij aan het rode reservetouw trekken.

Zo gezegd zo gedaan. De belgische soldaat sprong uit het vliegtuig en na een vrije val van een aantal meters trok hij aan het witte touw, toen de parachute niet openging trok volgens instructie aan het rode touw. Toen de parachute weer niet openging verloor hij zijn geloof in alles wat was gezegd en dacht bij zichzelf “het zou me verbazen als de fiets straks op de afgesproken plek ligt”.

Eind vorig jaar toen we nog in São Paulo woonden nam Wim deel aan een cursus van enkele dagen over het omgaan met drugsverslaafden.  Naar aanleiding van de cursus kreeg hij een mailtje over een uitgebreide gratis universitaire cursus georganiseerd door de overheid over drugspreventie en behandeling. Deze cursus was speciaal gericht op religeuze instellingen die zich op dit gebied bezig houden vandaar de naam “Geloof in preventie”.  Vooraf werd gemeld dat er 5000 plaatsen waren voor heel Brazilie. Na een snelle inschrijving kreeg ik  direct een bevestiging van inschrijving en werd vermeld dat binnen 10 dagen na sluitingsdatum de selectie van kandidaten zou plaatsvinden.

Vervolgens bleef het maanden stil waarna ik eind april 2011 zelf een mailtje stuurde met de vraag hoe het stond met de cursus. Twee maanden later, in juli, mailde men terug dat het hele proces vertraging had opgelopen maar dat in augustus de resultaten van de selectie bekend zouden worden. In augustus en september bleef het stil maar op 10 oktober kreeg ik een mailtje met verzoek om bevestiging van de inschrijving (handig want we waren inmiddels verhuisd) met in het mailtje vermeld dat er 20.000 (!!!) inschrijvingen waren. Bij de herinschrijving moest je een password invullen dat was opgegeven bij de 1e inschrijving. Dat was al zo lang geleden dat ik hem ergens kwijt was geraakt. Maar geen paniek, het password kon nogmaals worden opgevraagd en via de mail worden verstuurd. Het mailtje is nooit aangekomen maar dankzij gmail en het feit dat ik gmail bijna niet opschoon kon ik het password toch nog terugvinden en mijn inschrijving op tijd bevestigen.  Vandaag, bijna exact een jaar na de 1e inschrijving kreeg ik bericht dat ik geselecteerd ben  om aan deze mooie online cursus mee te doen en ik ben daar oprecht erg blij mee. In hetzelfde bericht vragen ze om de komende tijd thuis te blijven om het cursusmateriaal in ontvangst te nemen als dat wordt bezorgd. Dit laatste doe ik niet. Maar ik geloof wel dat deze cursus binnenkort echt gaat beginnen want hij is echt voor gelovigen zoals de naam al zei.